Çatlamış Duvarlar 7 SON


Dayanacak sözün kalmasın kayıplarıma. Enseme yapışan ecelin, selamı var sana. Bayramındır, kutlarsın belki. Yüzüme basıp gidecek kadar yüzlüydün. Tekrardan acıtmak için mi döndün! Yoksa, yüzsüzlüğünü mü düşürdün!

Güneşimi içtin, karanlıktayım. Eskisi gibi korkmuyorum da! Alevlenen gözlerimi söndürüyorum her gece. Sen rahatın kollarında uyukladığın vakitlerde, iliklerimdeki zehri kusuyorum gölgene! Hissetmiyorsun, duygularını doğduğun yerde bıraktın. Sen benim için yasaktın! Ve geldiğin gün işlendi bütün günahlar.

Yakana taktığın renksizliğimi kapat. Çengelli acılar sapla yüreğine. Kabrime dualarını değdirme! Başımı adaklığa adadım, bunu bilme. İsmail’e bağladıkları bez yerine ihanetin siyah şerit oldu gözlerime. Yazdıklarımı, sevdiğim yanına getirme. Yoğrulmuş nice aşk var ölüme. Tarihleri altında büyük ıstıraplar…

Kavruk acılar arefesine hoş geldin! Lânetlin öldü. Çatlamış duvarlara ve sana yazıklar olsun!

12:34 12/12/2008

Çatlamış Duvarlar – SON !

SEVDE YARDIMCI

VesseLam

Reklamlar

One thought on “Çatlamış Duvarlar 7 SON

Edeble gelen, lütufla gider.. | Ruhu nazarlı kıza bir şeyler bırak :)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s