Çatlamış Duvarlar III


Ekmeğim gibiydin. Seni yüreğime bastırdıkça doyuyordum. Şimdi seni düşlerime almaktan korkuyorum…
Dilime dolanmış öyle çok sözcük var ki sana haykırmayı bekleyen. Fakat yüreğim karşısında eriyip hayal oluyor hepsi. Konuşamadığım acılarımı kekemelikle dile getiriyorum.
Istırapların ummanında sızılara karışıyorum.

Arzuların çelme takıp kaçıyor hayatımdan. İstemek, istemediğini bitirmek miydi! Kaç defa istenilmemeyi yaşadın sen! Kolundan tutup zorladığın kaç yaralı oldu ardında…

Git-me…
Yollar sevdalıların cesetleriyle dolu. Çiğne-me. Başına aşk musallat olur. Düşün-me. Sen dönmedikçe ölmem ben…

Silebilsem keşke. Kırbaçlayabilsem sevgimi sende! Sabırlar dayanıksız. Acılar yamalı. Dön-me. Şikayetim ne yokluğuna ne varlığına! İlimim yalnızlığımın çaresizliğine cahil!…

Bitti. Dön-me!..

12:11 27-08-2008

SEVDE YARDIMCI

One thought on “Çatlamış Duvarlar III

Edeble gelen, lütufla gider.. | Ruhu nazarlı kıza bir şeyler bırak :)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s