Git


Küllerimi dağıtıyorum bakmayın gül kokladığım-n-a! Kapımdan içeri giren rüzgâr, ölümü öptürüyor şaşkınlığın ardında. Benim kentlerimde uykusuzluk var. Bu nedenle sana hep yorgundum yâr! Ki rüzgâr fırtınalar eşliğinde gönlümden geri dönüş yaparken ben hala ardında, tenime batan dikenlerden seni yazdım kâğıtlara! Ne duruyorsun hâlâ! Gideceksen adımlarını değil, sevgini arttır da git.

“Gel” girişimli sözcükler bilmez misin ki “Kal” bende sözleriyle biter. Neden dinlemeye açtın yüreğimi. Oysa hoyrat bir öfkenin sularında yıkanırdı gönlüm! Hangi kış üşüttü de geldin bana. Ve şimdi göçmen kuşlar gibi dönüyorsun yuvana!

Sevme beni. Sevgini arttır ve git. Çünkü sensizlikle savaşmak, acıyarak bakmandan daha fazla cesaret veriyor bana. Haydi git! Cesaretime engel olmasın bakışların. Yoksa kırlangıcın kanatlarından düşersin. Ve ben kırılırım ardından… GİT!

16:00 24-04-2008

Sevde Y

Edeble gelen, lütufla gider.. | Ruhu nazarlı kıza bir şeyler bırak :)

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s